PLENDE
unesco logo kwidzyn
Muzeum
w Kwidzynie
youtube
W poszukiwaniu Mikołaja na zamkuUNESCONocne ZwiedzanieOśrodek konferencyjny KARWAN

Wydarzenia / Marienburska Rota Ciężka Piechoty Zaciężnej „Czarne Koty” w służbie Rycerskiego Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

Marienburskie Żelazo A.D. 2016 – Rekonstrukcja Miecza Krzyżowca
Wytworzonego ku Czci 316 Cichociemnych w Roku 2016 Im Poświęconym




Projekt jest obywatelską inicjatywą, która podjęta została przez grupę naukowców i wytwórców, specjalistów w zakresie wysokich technologii dawnej metalurgii żelaza i jego stopów.
W czasie od lipca 2015 roku do lipca roku 2016 na terenie Muzeum Zamkowego w Malborku zespół realizował badania nad średniowieczną produkcją mieczowniczą, przeprowadzając liczne eksperymenty z zakresu hutnictwa, kowalstwa oraz towarzyszące im analizy o charakterze materiałoznawczym. Punktem centralnym tych działań było wykonanie miecza dedykowanego dla upamiętnienia Cichociemnych, którym rok 2016 został poświęcony decyzją Ministra Obrony Narodowej RP Pana Antoniego Macierewicza, a któremu nadano nazwę własną „316” odnoszącą się do liczby Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie zrzucanych do okupowanej Polski podczas II wojny światowej. Należy zauważyć, iż owych trzystu szesnastu Polskich Żołnierzy już po ich dotarciu na okupowane terytorium Rzeczpospolitej Polskiej stanowiło kadrowy personel Armii Krajowej i z tego też powodu ponieśli oni bezpośrednie, wysokie straty w walce z niemieckim okupantem.

Prowadzone badania eksperymentalne dotyczyły kolejno metod doboru i pozyskiwania rud, z których otrzymywano metal, hutnictwa odmiennych stopów żelaza, w tym wytopu stali wysokogatunkowych, ich obróbki, łączenia, formowania, utwardzania temperaturowego i wykańczania oraz zabezpieczania antykorozyjnego. Sporo uwagi poświęcono owianym legendami stalom damasceńskim znanym jako bułaty, z którymi uczestnicy wypraw krzyżowych spotykali się w trakcie krucjat do Ziemi Świętej. Zostały one porównane z cenionymi i powszechnymi wówczas w Europie wyrobami kompozytowymi, polegającymi na łączeniu ze sobą stopów żelaza o różnych właściwościach. Zabiegi te, oprócz najważniejszej dla użytkownika broni funkcjonalności, czyli elastyczności i twardości, nierzadko cechowały się wyjątkowymi walorami estetycznymi. Szczególnie ciekawie jawią się owocne próby wzbogacania metalu o żelazo pochodzenia meteorytowego, które nadało wytworzonym stopom doskonałe parametry mechaniczne. Korzystając z opanowanych technik średniowiecznego wytwórstwa, wykuto kilkanaście głowni mieczowych, z których część uległa zniszczeniu w trakcie dopracowywania metod przeprowadzania zabiegów hartowania i odpuszczania. Z tym większą mocą unaoczniło to wysoki stopień trudności wykonania mistrzowskich dzieł dawnych kowali mieczowników.