PLENDE
unesco logo kwidzyn
Muzeum
w Kwidzynie
youtube
200 lat konserwacjiNocne ZwiedzanieUNESCO transmisjaAplikacja mobilna

Wystawy i wnętrza / Niska sień i aula wejściowa

 

Niska sień to pierwsze wnętrze w reprezentacyjnej części Pałacu. Krzyżowe sklepienie dekorowane jest tu pięknym motywem winnej latorośli, która w średniowieczu była najważniejszą wśród roślin symbolicznych (była atrybutem Chrystusa, symbolem eucharystii, wg Ewangelii Chrystus określał siebie mianem krzewu winnego, z którego prawdziwi uczniowie wyrastają niczym gałązki z winorośli).

 

Niska Sień
Niska Sień

 

Obok sklepienie bez polichromii oznacza część Sieni zrekonstruowaną w 1. połowie XIX w. Na północnej ścianie, nad wejściem do prywatnych apartamentów wielkich mistrzów, widnieje malowany herb Jungingenów, rodu, z którego pochodziło dwu najwyższych dostojników Zakonu – Konrad i Ulryk. Większość tych malowideł powstała na początku XV wieku, a wykonał je głównie warsztat nadwornego malarza mistrza Piotra. Dekorację sklepień stanowiła na ogół bujna wić roślinna winnej latorośli lub akantu, natomiast na ścianach pojawiały się różne motywy: figuralne, ornamentalne, czasem heraldyczne. 

 

Niska Sień otwiera się na dziedziniec zamkowy szeregiem prostokątnych okien, ujętych kamiennymi krzyżami okiennymi. W jednym z takich zespołów okiennych mieściło się w średniowieczu główne wejście na I piętro Pałacu, schodami prosto z dziedzińca. Dziś kamienne obramienie tego wejścia eksponowane jest na bocznej ścianie kruchty kaplicy wielkich mistrzów.

 

Aula wejściowa, niegdyś zwana salą narożną, gdyż od XIX wieku oddzielona była od Niskiej Sieni ścianą. W trakcie konserwacji wnętrz Pałacu w 1999 r. ścianę wyburzono, odsłaniając na powrót pierwotny układ pomieszczeń początkowego odcinka traktu reprezentacyjnego przez Pałac.

 

Obecnie wraz z Niską Sienią, na którą otwiera się wysoką, ostrołuczną arkadą, tworzy wyjątkowy zespół o funkcji westybulu. Pomieszczenie kryte jest sklepieniem krzyżowym bez żeber, wspartym na dwóch smukłych kolumnach granitowych. W ścianie wschodniej i południowej znajduje się kilkanaście prostokątnych otworów okiennych, znakomicie doświetlających wnętrze, skąd rozpoczynała się wędrówka przybyszów do reprezentacyjnych sal wielkich mistrzów po stronie zachodniej.